Takimi mes Albin Kurti dhe Lumir Abdixhiku përfundoi pa rezultat, duke e thelluar edhe më shumë ngërçin politik. Në vend të një kompromisi që do t’i hapte rrugë zgjidhjes së krizës institucionale, palët mbetën të ngujuara në kalkulime për poste dhe ndikim.
Kurti bëri të ditur se i kishte ofruar Lidhja Demokratike e Kosovës pozitën e zëvendëskryeministrit – madje duke preferuar vetë Abdixhikun në atë rol – si dhe disa ministri kyçe. Por oferta u refuzua, duke treguar se hendeku mes Lëvizja Vetëvendosje dhe LDK-së nuk është thjesht programor, por thellësisht politik dhe personal.
Ajo që bie në sy është se diskursi publik vazhdon të dominohet nga ndarja e pushtetit, ndërkohë që çështjet reale të qytetarëve – rritja e çmimeve, pasiguria ekonomike dhe stagnimi institucional – mbeten në plan të dytë. Në një kohë kur vendi ka nevojë për stabilitet dhe vendimmarrje të qartë, liderët politikë duket se janë më të përqendruar në “kush çfarë merr”, sesa në “çfarë bëhet për qytetarin”.
Nëse kjo qasje vazhdon, rreziku nuk është vetëm zvarritja e krizës politike, por edhe thellimi i hendekut mes qytetarëve dhe institucioneve që supozohet t’i përfaqësojnë.
