𝐊𝐮𝐬𝐡 𝐭𝐞̈ 𝐭𝐡𝐚 𝐪𝐞̈ 𝐝𝐮𝐡𝐞𝐭 𝐭𝐞̈ 𝐳𝐡𝐯𝐢𝐬𝐡𝐞𝐬𝐡 𝐩𝐞̈𝐫 𝐭𝐞̈ 𝐛𝐞̈𝐫𝐞̈ 𝐝𝐚𝐬𝐡𝐮𝐫𝐢?

Me sa di unë, kështu bëhet.
– Jo, kjo nuk është mënyra e vetme për të bërë dashuri.
– Atëherë si mund të bësh dashuri?
– Mbaji rrobat dhe le të flasim derisa të lodhemi, të qeshim me çdo gjë dhe çdo gjë, të shikojmë njëri-tjetrin. Me mua, nuk duhet ta zhveshësh trupin, por shpirtin, ta shikosh njëri-tjetrin derisa të mbetemi pa fjalë, dhe aty, në atë moment kur fjalët janë të pamjaftueshme për të shpjeguar atë që ndjejmë, në atë heshtje të pafundme, mund të prekim veten. A më kupton?
– Ti thua të prekim njëri-tjetrin?
– Po, ne do të prekim njëri-tjetrin me butësinë e hollë të një përkëdheljeje që shtrihet ëmbëlsisht në përjetësi në një përqafim.
– Oh, sa bukur!
– Shiko: do më lësh të të mbaj dorën?
– Po, po.
– E ndjen? Kjo është një nga mënyrat për të bërë dashuri. Kjo është ajo për çfarë bëhet fjalë.
Do t’i lësh rrobat veshur dhe ne do të flasim derisa të lodhemi. Do të shikojmë gojën e njëri-tjetrit, qerpikët, buzët tona, dhe nëse puthja është e nevojshme, do të vijë pa na kërkuar leje.
Le të flasim derisa të njohim të gjitha kujtimet tona, derisa të dimë sekretet tona më të thella; më lër të të shikoj deri në kënaqësinë më ekstreme dhe të shijshme, më lër të shoh shpirtin tënd…

𝐆𝐚𝐛𝐫𝐢𝐞𝐥 𝐆𝐚𝐫𝐜𝐢́𝐚 𝐌𝐚́𝐫𝐪𝐮𝐞𝐳