Agresiviteti nuk është thjesht zemërim i momentit; ai është një reagim kompleks që përfshin faktorë biologjikë, psikologjikë dhe socialë. Hormonet si adrenalina dhe testiosteroni, si dhe aktiviteti i trurit, ndikojnë në gatishmërinë për sjellje agresive. Njëkohësisht, stresi, trauma e hershme ose presioni i mjedisit mund ta nxisin atë.
Konsekencat janë të dukshme: agresiviteti rrit tensionin fizik, dëmton marrëdhëniet dhe mund të krijojë konflikte ligjore ose shoqërore. Shoqëritë ku dhuna normalizohet përjetojnë tensione më të mëdha dhe bashkëpunim të dobët ndërpersonor.
Menaxhimi është i mundur përmes ndërhyrjeve psikologjike, edukimit emocional dhe teknikave të vetëkontrollit. Ndërgjegjësimi për emocionet dhe kontrolli i impulsit janë çelësi për të ulur sjelljet agresive dhe për të ruajtur marrëdhënie të shëndetshme.
