Një emër që nuk do të shuhet kurrë në kujtesën e Kosovës , Enver Zymberi, polici me sy të patrembur, që u bë hero i vërtetë duke dhënë jetën për atdheun. Por përtej uniformës dhe sakrificës, pas këtij emri fshihet një histori e dhimbshme e një familjeje që nuk e ka më praninë e babait dhe burrit të saj.
Nusa e tij e re, ajo që do të duhej ta kishte përkrahur gjithë jetën, sot është e vetme. Pa atë që e donte më shumë se çdo gjë tjetër në botë, me fëmijët që rriten pa përqafimin e babait, pa zërin dhe mbrojtjen e tij. Një boshllëk i thellë, i pamëshirshëm, që nuk mbushet dot kurrë.
Enveri nuk iku për familjen e tij – ai iku për ne të gjithë. Për lirinë, për sigurinë, për një Kosovë të lirë dhe të drejtë. Kur ra në krye të detyrës, la pas ëndrrat e tij, planet për nesër, dhe mbi të gjitha zemrën e tij të madhe që sot rri në kujtimin e secilit prej nesh.
Brezi i ri, i cili nuk e pati fatin ta njohë në jetë, do të mësojë për guximin e tij, për sakrificën e tij, për dashurinë që dha pa kursim. Enver Zymberi do të jetojë përherë në secilën sirenë që kumbon, në secilën këmbë që ecën për rend dhe drejtësi.
Në çdo familje që humb një të dashur, është dhimbje e madhe, por në familjen e Enverit kjo dhimbje shndërrohet në krenari të pashtershme. Ai është hero, babai dhe burri që i mungon sot shumë, por që është pranë tyre përjetësisht, në çdo frymëmarrje të Kosovës.
Lavdi Enver Zymberit dhe gjithë policëve që ranë në krye të detyrës! Kujtimi juaj do të mbetet dritë për brezat që vijnë dhe forcë për të gjithë ne që vazhdojmë të mbajmë flamurin e lirisë lart.
