Kanë kaluar dy muaj pa një zgjidhje për kryesinë e Kuvendit. Me 32 seanca të dështuara dhe një krizë institucionale në rritje, qytetarët po mbesin peng i një lufte politike pa fund mes pozitës dhe opozitës.
Kosova po përjeton një nga periudhat më të gjata të bllokadës institucionale që nga shpallja e pavarësisë. Janë bërë 32 seanca të dështuara për zgjedhjen e kryetarit të Kuvendit, dhe vendi ndodhet në një ngërç politik që po paralizon funksionimin normal të shtetit.
Sot, më 15 qershor, bëhen plot dy muaj nga përpjekja e parë për konstituimin e plotë të Kuvendit, por pa sukses. Kandidatja për kryetare të Kuvendit, Albulena Haxhiu, u deklarua shkurtimisht para seancës duke thënë se “varet nga opozita”, duke ia atribuar bllokimin pikërisht partive opozitare.
Por a është opozita fajtore e vetme për këtë situatë?
Ky është thelbi i debatit politik dhe publik që po thellohet dita-ditës. Derisa pozita akuzon opozitën për bllokim të qëllimshëm dhe mungesë bashkëpunimi, opozita fajëson pushtetin për arrogancë politike, mungesë transparence dhe përpjekje për të kontrolluar të gjitha pushtetet.
Ndërkohë, qytetarët janë ata që po paguajnë çmimin më të lartë: pa një Kuvend funksional, nuk ka ligje të reja, nuk ka vendime të rëndësishme, nuk ka mbikëqyrje ndaj Qeverisë, dhe nuk ka përfaqësim të plotë demokratik.
A duhet ndërhyrje ndërkombëtare për ta zgjidhur krizën?
Zërat për ndërhyrje të faktorit ndërkombëtar po shtohen, sidomos nga analistët që e konsiderojnë këtë bllokadë jo thjesht si një krizë politike, por si një pengesë serioze për funksionimin e shtetit dhe për kredibilitetin e Kosovës në sytë e aleatëve ndërkombëtarë.
Çfarë pason nëse nuk ka marrëveshje?
Nëse ngërçi vazhdon edhe më tej, vendi mund të përfshihet në një cikël të ri krizash: nga rreziku për zgjedhje të parakohshme, deri te mosfunksionimi i institucioneve në një periudhë kur vendi përballet me sfida të brendshme dhe të jashtme.
Sakaq, avokati dhe aktivisti Arianit Koci ka paralajmëruar se protestat qytetare do të intensifikohen nëse deputetët nuk arrijnë marrëveshje. Ai e quan këtë situatë “kapje të së ardhmes nga një klasë e papërgjegjshme politike”.
Ngërçi politik në Kosovë ka hyrë në një fazë kritike. Mungesa e një marrëveshjeje për konstituimin e Kuvendit nuk është më vetëm krizë procedurale – por një sfidë serioze për demokracinë funksionale. Pyetja mbetet: Kush do ta bëjë hapin e parë drejt zgjidhjes – dhe a do të ndodhë kjo para se dëmi të bëhet i pariparueshëm?
