Redaksia e Gazetës Reale
Në një botë që po rrezaton tension e pasiguri nga të gjitha anët, Kosova vazhdon të jetojë sikur gjërat janë në rregull. Një lloj qetësie e rreme po mbizotëron – një qetësi që nuk është as stabilitet, as siguri – por thjesht mungesë reflektimi dhe përgatitjeje.
Në Evropë, gati çdo qeveri ka hyrë në modalitetin e emergjencës: shtetet po rrisin buxhetet për ushtri, po aktivizojnë rezervistët, po edukojnë qytetarët për mbrojtje civile, dhe mbi të gjitha – po flasin me popullin për rreziqet reale që po afrohen.
Gjermania, Suedia, Franca, Finlanda, Polonia – të gjitha kanë marrë masa konkrete për skenarë lufte apo krizash të mëdha. Po në Kosovë?
Asnjë njoftim. Asnjë plan. Asnjë fjalë.
Kur e gjithë bota përgatitet, ne rrijmë në pritje
Kosova, një vend me përvojë lufte të freskët dhe me tension të përhershëm në veri, nuk po bën as përgatitjen më minimale për krizë ndërkombëtare.
Qeveria nuk ka dhënë asnjë shenjë se ka një strategji të përditësuar të sigurisë kombëtare që i përshtatet realitetit të ri gjeopolitik. Nuk ka transparencë me qytetarët, nuk ka fushata informuese, nuk ka ushtrime të mbrojtjes civile. Përballë një bote që po përgatitet për të papritura, Kosova sillet sikur jeton në një zonë të lirë nga historia.
Media dhe mungesa e presionit publik
Ky dështim nuk i përket vetëm politikës. As media nuk po bën mjaftueshëm. Në vend që të shtrojmë pyetje thelbësore mbi sigurinë, përgatitjen civile dhe orientimin strategjik të vendit, shpesh mbytemi në kronikën e ditës dhe lajmet për thashetheme.
Kjo sjellje është e rrezikshme, sepse e mban publikun të pavetëdijshëm për rreziqet dhe e lejon politikën të funksionojë pa presion.
Pyetjet që duhen bërë tani – jo kur të jetë vonë:
- A ka Kosova një strategji reale të sigurisë për situata rajonale apo globale krize?
- A ka ndonjë plan për mobilizim civil, përgatitje të qytetarëve, apo ushtrime të emergjencës?
- Pse institucionet janë kaq të heshtura përballë një bote që po ndryshon me shpejtësi?
- Dhe më e rëndësishmja: a ka vullnet politik për të vepruar, apo vetëm shpresë që rreziku do na anashkalojë?
Nuk është çështje frike – por përgjegjësie.
Nuk kërkohet panik – por gatishmëri dhe vetëdije.
Kosova nuk mund të rrijë në gjumë ndërsa bota është në alarm. Sepse kur historia troket, ajo nuk pyet nëse jemi gati.
Dhe nëse nuk jemi, çmimi që paguajmë mund të jetë shumëfish më i madh se kostoja e përgatitjes sot.
