Ndonjëherë ndjejmë një lidhje të fortë emocionale me një person, edhe pse nuk e kemi takuar kurrë nga afër, nuk e kemi prekur, nuk e kemi puthur. A është kjo dashuri? A mund të quhet ndjenjë e vërtetë kur mungon kontakti fizik? Përgjigjja nuk është e thjeshtë, por ndjenjat e tilla janë më të zakonshme sesa mendojmë.
Dashuria nuk lind vetëm nga prekja apo afërsia fizike. Shpesh ajo formohet përmes fjalëve, ndjesive të përbashkëta, lidhjes mendore dhe emocionale që krijohet. Mund të dashurojmë dikë për mënyrën si mendon, si flet, për mënyrën si na bën të ndihemi, edhe në distancë. Siç thotë një shprehje: “Disa njerëz të prekin zemrën pa të prekur kurrë trupin.”
Fakt:
Sipas një studimi të publikuar nga Universiteti i Harvardit, lidhjet emocionale që krijohen përmes komunikimit të vazhdueshëm dhe të sinqertë (si në internet apo në distancë) aktivizojnë të njëjtat pjesë të trurit si marrëdhëniet fizike. Kjo do të thotë se truri e përjeton dashurinë emocionale po aq fuqishëm sa atë fizike.
Kur ndjenjat janë të pastra dhe të thella, mungesa e prekjes fizike nuk i zbeh ato. Përkundrazi, ndonjëherë ndjenjat që lindin në distancë janë edhe më të forta, sepse nuk mbështeten në pamjen apo afërsinë, por në diçka më të thellë – në shpirt.
Megjithatë, është e rëndësishme të kuptojmë se dashuria e vërtetë, për të lulëzuar, ka nevojë për praninë e ndërsjellë me kalimin e kohës. Por kjo nuk do të thotë se ndjenjat që ndjejmë pa prekje nuk janë reale. Ato janë dëshmi se zemra e njeriut është në gjendje të lidhë ura të padukshme, të ndjejë thellë edhe në mungesë fizike.
Pra, po – kjo mund të jetë dashuri. Një dashuri e heshtur, e paprekur, por e ndjerë me gjithë qenien. Dhe ndoshta është pikërisht ajo lloj dashurie që tregon se shpirti i njeriut ka fuqi më të madhe sesa mendojmë.
Dashuria e vërtetë nuk ka nevojë për prekje – ajo e ndjen praninë edhe përmes heshtjes.” – Erich Fromm
Megjithatë, është e rëndësishme të kuptojmë se dashuria e vërtetë, për të lulëzuar, ka nevojë për përkujdesje dhe kohë. Por kjo nuk do të thotë se ndjenjat që ndjejmë pa prekje nuk janë reale. Ato janë dëshmi se zemra e njeriut është në gjendje të lidhë ura të padukshme, të ndjejë thellë edhe në mungesë fizike.
Ka njerëz që hyjnë në jetën tënde pa zhurmë, por zënë vend në zemrën tënde përgjithmonë.” – Rumi
“Kur e ndjen dikë në shpirt, nuk ka nevojë për fjalë, as për afërsi – është thjesht atje, në çdo frymëmarrje.”
