Izolimi social, qoftë i zgjedhur apo i detyruar, mund të ndikojë ndjeshëm në shëndetin mendor dhe fizik të njeriut. Qëndrimi për një kohë të gjatë vetëm shpesh lidhet me ndjenja vetmie, rritje të ankthit dhe rrezik më të madh për depresion. Mungesa e kontakteve sociale mund të shkaktojë edhe ndryshime në funksionimin e trurit dhe dobësim të sistemit imunitar.
Përveç ndikimit në shëndet, izolimi mund të dëmtojë edhe jetën sociale dhe profesionale, pasi njerëzit mund të humbasin aftësinë për të bashkëpunuar dhe për të krijuar marrëdhënie të shëndetshme. Megjithatë, periudhat e shkurtra të vetmisë mund të shërbejnë edhe si kohë për reflektim personal.
Në përgjithësi, mbështetja dhe lidhjet sociale mbeten thelbësore për mirëqenien dhe për të shmangur pasojat negative të izolimit.
