Lasgush Poradeci, Ernest Koliqi, At Gjergj Fishta dhe Asdreni – katër figura themelore të letrave shqipe, që me veprën e tyre ngritën gjuhën shqipe në lartësi që sfidojnë kohën, heshtjen dhe harresën.
Lasgush Poradeci, poeti i thellësisë metafizike, krijoi një shqipe të kthjellët dhe filozofike. Me poema si “Vallëzimi i yjeve” dhe “Dremit liqeri”, ai e ktheu ndjeshmërinë në art të pastër, duke e lidhur njeriun me natyrën dhe përjetësinë.
Ernest Koliqi, përkthyes, studiues dhe prozator, solli në letërsinë shqipe freskinë e tregimit modern. Me rrëfime të frymëzuara nga veriu shqiptar dhe me një gjuhë të pasur e natyrale, ai i dha letrësisë sonë një shije të qartë evropiane, pa iu ndarë rrënjëve kombëtare.
At Gjergj Fishta, autori i “Lahutës së Malsis”, ngriti historinë dhe heroizmin shqiptar në lartësinë e një epopeje biblike. Vepra e tij nuk është vetëm poezi, por një shpërthim i vetëdijes kombëtare dhe shpirtit atdhetar.
Asdreni, poeti i Rilindjes, i dha zë lirisë dhe shpresës. Me vargje të thjeshta por të fuqishme, ai ndezi zemrat e një kombi në kërkim të vetvetes. Himni i flamurit, shkruar prej tij, mbetet simbol i krenarisë sonë kombëtare.
Këta katër emra nuk janë vetëm autorë. Janë themelet mbi të cilat ndërtohet kujtesa jonë letrare dhe shpirtërore.
Foto: Arkivi Marubi, Shkodër
